Gefermenteerde selderijsalade

Ik had al eerder een selderijsalade recept (klik) gemaakt, maar dat was nog in de tijd dat er nog geen lactosevrije yoghurt te koop was. Ik had het toen met kokosmelk gemaakt. Ook heel erg lekker.

In het recept van gefermenteerde selderijsalade hebben de selderijreepjes eerst 24 uur in pekelwater gestaan. In die 24 uur fermenteren de selderijreepjes.
Mocht je geen verse dragon of dille kunnen vinden, gebruik dan gedroogde dragon en dille. Dat gaat net zo goed, maar vers is natuurlijk wel lekkerder. Gelukkig kan je dille tegenwoordig altijd kopen bij diverse supermarkten, maar bij dragon is dat helaas niet het geval.

Na de 24 uur is het maken van de selderijsalade een fluitje van een cent. Je mengt alle ingrediënten en je schept het over in een weckpot en klaar ben je.
Wel bewaren in de koelkast. De selderijsalade smaakt trouwens fris lekker.

Continue reading “Gefermenteerde selderijsalade”

Zoetzure radijs

Het heeft heel lang geduurd voordat ik weer een nieuw recept heb gemaakt.
Ik geef hier een korte uitleg over de familie-omstandigheden waar ik (en de familie) vanaf januari mee te maken hebben. Helaas betekent dat ook dat ik voorlopig onregelmatig nieuwe recepten zal maken. Wat is er aan de hand?
Om niet in al teveel in details te treden: er is bij mijn moeder in januari Alzheimer geconstateerd. Dit is ook bevestigd door het CIZ (Centrum indicatiestelling zorg). Mijn moeder moet opgenomen worden op een gesloten afdeling, dit omdat ze ook dwaalt. Dat is gisteravond tot onze grote schrik ook gebleken, want ze stond gisteravond om ongeveer kwart over 9 met een vrouwelijke taxichauffeuse voor de deur. De chauffeuse zag haar op straat lopen en voelde haarfijn aan dat dit niet klopte. Ze heeft mijn moeder naar mijn huis gebracht. Ik ben daar heel erg van geschrokken. Ik heb mijn moeder weer terug gebracht naar het verpleeghuis (ze zit nu op een open afdeling te wachten op een plekje voor de gesloten afdeling). Dit is dus duidelijk een ‘wordt vervolg actie’.

Nu het recept: Zoetzure radijs leek me een heerlijk recept. Als je van zoetzure recepten houdt, dan moet je dit echt eens maken. Veel werk is het niet. Je bent alleen een tijdje bezig om de radijsje in plakjes te snijden en het maken van de zoetzure azijnmengsel. Zodra de plakjes radijs en het azijnmengsel in de pot zit, de pot goed dichtdraaien (hij zuigt zichzelf vacuum) en laten afkoelen en in de koelkast bewaren.

Continue reading “Zoetzure radijs”

Chilikokos

Chilikokos is een beetje een apart recept. Ik heb dit gemaakt met verse kokos, maar je kunt ook heel goed bij AH een bakje met kokosstukjes kopen of gedroogde kokosrasp gebruiken.
Bij dat laatste moet je dan wel eerst de kokos een uurtje laten weken en dan heel erg goed de kokosrasp uitknijpen. Alle vocht moet zo goed weg zijn. Lukt het niet zo goed om alle vocht kwijt te raken, laat dan de 2 eetlepels water weg. Anders wordt het te vochtig en dat is niet de bedoeling.
Wij hebben dit als bijgerecht bij nasi gegeten. Dat smaakt hier goed bij, maar je kunt dit ook serveren bij een vleesgerecht of bij andere Aziatische gerechten.
De smaak is apart, maar wel lekker.
chilikokos Continue reading “Chilikokos”

Abrikozenchutney

Abrikozenchutney is een niet al te moeilijk recept om te maken. Je bent de meeste tijd kwijt aan het snijden van de abrikozen. Alle ingrediënten gaan dan in de pan, even roeren en dan laat je het langzaam inkoken. Zodra de chutney is ingekookt, is het recept klaar. De chutney smaakt goed.
abrikozenchutney Continue reading “Abrikozenchutney”

Komkommerschijfjes in het zuur

Snackkomkommers kan je tegenwoordig gewoon bij de supermarkt komen, maar je kunt voor dit recept natuurlijk ook gewoon een doodnormale komkommer gebruiken. De schijfjes zijn dan uiteraard groter dan de schijfjes van de snackkomkommers. Het recept is voor de rest hetzelfde. Op de linkerfoto zie je de schijfjes als ze net in de pot zitten en op de linkerfoto zie je de schijfjes na paar weken. Ik heb natuurazijn gebruikt, maar je kunt natuurlijk ook b.v. witte wijnazijn gebruiken. Dan krijg je een iets andere smaak bij de schijfjes. Houd je niet zo van komkommerschijfjes in het zuur, maar wel van zoetzuur. Doe er dan 1 tot 2 eetlepels suiker toe. Niet direct bij de azijn maar neem een half kopje azijn en los daar de suiker in op, eventueel opgewarmd om de suiker snel te laten smelten. Dan wel eerst dit mengsel laten afkoelen. Als je de kruiden in de pot doet, dan voeg je de suiker/azijn erbij en dan volg je het recept weer.
Continue reading “Komkommerschijfjes in het zuur”

Piccalilly

Dit kent iedereen wel en omdat sommige merken niet geschikt zijn voor ons en zeker niet voor de gevoelige coeliaken, heb ik in verschillende kookboeken zitten zoeken voor een recept. Dit recept leek me heerlijk en niet al te ingewikkeld. Het maken is niet moeilijk. Je hebt wel veel snijwerk, maar dat is het eigenlijk dan ook qua werk. Het bereiden van het recept is niet heel erg bewerkelijk. Als de piccalilly klaar is en in de potten zit, dan moet het wel minstens een maand trekken. Bij voorkeur in de koelkast, maar het kan ook op een koele en donkere plek. De piccalilly kan je een half jaar bewaren. De smaak is fris zurig.

Op de foto zie je twee potten. De pot aan de linkerkant is van 29 april 2012 en de pot aan de rechterkant is van 25 mei 2012. De kleur is iets donkerder geworden.

Continue reading “Piccalilly”

Atjar komkommer

Ook dit is een Indonesisch recept. Ik heb het recept hier en daar ietsje aangepast. Het is een zoetzuur bijgerecht. Niet te zuur en niet te zoet, wel goed pittig. Laat de atjar komkommer minstens een dag in een grote glazen pot of gewoon in een diepvriesdoos in de koelkast trekken. De atjar komkommer kan je overigens niet al te lang bewaren. Sowieso moet je het in een goed afsluitbaar pot of een diepvriesdoos en in de koelkast bewaren.

Continue reading “Atjar komkommer”

Uienmarmelade

Uienmarmelade leek me leuk en lekker om te maken. Of het ook echt lekker is, wist ik natuurlijk pas nadat het klaar was. Geproefd en het smaakt heerlijk. Het heeft overigens wel een sterke smaak. Je proeft duidelijk het zure van de azijn en het zoete van de suiker. Waar gebruik je dit nu voor hoor ik jullie denken. Je kunt dit bij gebraden vlees eten, maar ook op brood. Het is een recept waar je wel de tijd voor moet nemen, want behalve de kooktijd moet het ook nog minstens 2 weken in een donkere ruimte of kast staan. Hoe langer de uienmarmelade blijft staan, hoe dieper de smaak wordt. Ik had met deze hoeveelheid ingrediënten 4 potten van 314 ml gevuld.

Continue reading “Uienmarmelade”